X lat Summorum Pontificum. Nieprzemijająca nowość liturgicznego dziedzictwa

Benedykt

Dziesięć lat temu, 14 września 2007 roku, weszły w życie przepisy motu proprio Benedykta XVI Summorum Pontificum. Papież, ogłaszając ten dokument, przywracał do pełni praw tzw. „starą” mszę, powszechnie odprawianą w Kościele rzymskim do lat 70 XX wieku, a od tego czasu właściwie usuniętą, w praktyce wręcz zakazaną. Dopiero w 1988 r. Jan Paweł II ogłosił motu proprio Ecclesia Dei, w którym, m.in. dawał zalecenie: wszędzie należy uszanować nastawienie tych, którzy czują się związani z liturgiczną tradycją łacińską, poprzez szerokie i wielkoduszne zastosowanie wydanych już dawniej przez Stolicę Apostolską zaleceń co do posługiwania się Mszałem Rzymskim według typicznego wydania z roku 1962. Niestety, wola Papieża realizowana nie była. Pamiętam jak w latach '90 ubiegłego tym, w kuriach diecezjalnych starali się, na podstawie tego papieskiego dokumentu o „starą” Mszę, mówiły różne czynniki kościelne, że próżny to trud, że trzeba sobie dać spokój. "To już nie wróci, koniec, kropka. Do szeregu marsz!" - takie lub w podobnym tonie padały odpowiedzi urzędników kurialnych, głuchych na papieskie zalecenie, by prośby o zgodę na odprawianie mszy wg dawnego mszału traktować z wielkodusznością.

Uwolnienie mszy tradycyjnej przez Benedykta XVI spowodowało, że nagle zaczęło przybywać kapłanów, którzy chcą ją odprawiać, a także, w sposób naturalny – miejsc, w których jest odprawiana. W Polsce jest ich w tej chwili ponad 40, na Zachodzie rozwój jest jeszcze bardziej dynamiczny. Na msze tradycyjne, przyjeżdżają całe rodziny, młode i w średnim wieku małżeństwa z, czasem nadzwyczaj licznym, potomstwem. Mszę odprawiają młodzi kapłani, ci którzy dawnej liturgii nie pamiętają nawet z opowieści. A jednak dziedzictwo liturgiczne Kościoła, na kilkadziesiąt lat odsunięte, skazane na zapomnienie, ma w sobie moc ożywczą, zdolną na nowo pobudzać wiarę.

 

Benedykt XVI, jak mało kto przenikliwie widzi krajobraz spustoszenia i potrzebę „nowej ewangelizacji” na terenach, gdzie niegdyś rozkwitało chrześcijańskie życie. Akt przywrócenia do pełni praw „starej Mszy” odważnie wpisuje się w program nowej ewangelizacji. Bowiem ta Msza ewangelizowała świat – była odprawiana we wspaniałych katedrach, cichych klasztorach i w lichym Ars, w stodołach i barakach, na polach bitew, w kościołach w większych i większych miastach, a także wszędzie tam, dokąd docierali misjonarze z Ewangelią. Dlatego, jeśli papież przywraca, a jego współpracownicy zabiegają, by była jak najpowszechniej sprawowana, sprawowana, jak ujął to Dario kard Castrillon Hoyos, „w każdej parafii”, to nie po to, by tworzyć konkurencję wobec nowego ordo Missae, ale by na nowo ewangelizować świat przez liturgię, która sprawdziła się w tym dziele od czasów Imperium Rzymskiego aż po XX wiek i która tak wyraźnie i niepodaważalnie stawia Chrystusa w centrum i Bogu Jedynemu oddaje cześć. Taki jest sens podstawowy, zasadniczy „powrotu do starej Mszy”. Ustawienie Chrystusa składającego z siebie Ofiarę Ojcu i rodzącemu Miłość –ponownie w centrum świata, który traci wiarę.

 


Dziś, gdy patrzę na niedzielną Mszę, i widzę młodych kapłanów przy ołtarzu ( na początku lat dziewięćdziesiątych, kiedy "czynniki kurialne" dokonywały swych aktów gaszenia ducha, ci przyszli kapłani, proszę wybaczyć śmiałość, biegali boso za orkiestrą), dla których ta Msza jest "ich" Mszą, trudno nie cieszyć się, że liturgia Kościoła, sięgająca czasów starożytnych jest nieprzemijającą, wciąż ożywczą dla tych, którzy się z nią stykają, nowością.

Arkadiusz Robaczewski

 


Msza po dawnemu...

Tradycja zanegowana

Dekalog

Mszalik

Mity i prawda

Zamów Nova et Vetera

Nasze rekolekcje

rekolekcje

Libri Selecti

Libri Selecti

Summa liturgiae

O nas

Czas na przywrócić prawdziwego ducha łacińskiej cywilizacji i polskości! Koniec bierności, czas zatrzymać i odeprzeć wrogów Kościoła, cywilizacji i polskości! Czas się podnieść i wyjść odważnie naprzeciw wrogom…
Czytaj dalej >>>

Potrzebujemy pomocy



Newsletter

Po zapisaniu się do Newslettera otrzymasz od nas 3 prezenty:
1) 15 tekstów liturgicznych, modlitw i pieśni (łac. i pol.)
2) encyklikę Piusa X "Pascendi dominici gregis"
3) encyklikę Benedykta XVI "Deus caritas est".

Czytelnia

Wyszukaj na stronie

Newsletter

To co najważniejsze prześlemy na Twój e-mail!