Czy każdy idzie do Nieba?

sąd ostateczny

Kiedy podejmiemy decyzję o kochaniu Boga nade wszystko i zintegrowaniu Jego pragnień co do nas ze wszystkimi aspektami naszego życia, naszym nadrzędnym celem musi być uniknięcie wieczności w piekle i staranie się o życie wieczne w niebie. Może to być dla nas tak oczywiste, że jeśli usłyszymy o tym głośno, wyda się nam to dziwne, ale musimy to powiedzieć. Dlaczego współcześnie nie mówimy o piekle? Czy strach przed wiecznym potępieniem może pomóc unikania grzechu? W najnowszej książce „Jak słuchać, kiedy Bóg mówi” wyjaśnia to znany jezuita O. Mitch Pacwa. Poniżej prezentujemy jej fragmenty.

Staranie się o życie wieczne w niebie
Niestety wielokrotnie w życiu natknąłem się na osoby, które wydawały się szczerze pragnąć trafienia do piekła. Pamiętam młodego człowieka, który nienawidził rodziców znacznie bardziej, niż kochał Boga. Nienawidził ich tak mocno, że powiedział mi: „Idę do piekła i biorę ich ze sobą!”. Mniej skrajna od jego czynnej nienawiści, ale bardziej typowa była postawa widoczna w stwierdzeniu pewnej kobiety z samolotu: „Wiem, że to, co robię, zaprowadzi mnie do piekła, ale nie zamierzam tego zmieniać. Nie sądzę, że mogę przestać tak robić, więc skończę w piekle i tyle”. Jeszcze inni afiszują się z grzesznym życiem, nie martwiąc się wcale o wieczną przyszłość. W istocie twierdzą, że nic, co robią, nie jest w ogóle złe, obojętnie jak jest to egocentryczne. Ze względu na te postawy dobrze jest stwierdzić jasno i wyraźnie: Dostanie się do nieba i uniknięcie piekła jest jedną z absolutnie najważniejszych spraw w okresie naszego przebywania na ziemi.

Piekło nie istnieje?
Wielu ludzi błędnie zakłada, że każdy idzie do nieba. Ludzie uważają, że nikt nie trafia do piekła, gdyż miłość Boga jest zbyt wielka, by mógł On kogoś tam wysłać. Ale kto w Nowym Testamencie najczęściej mówi o piekle? Nie św. Paweł, jak niektórzy by myśleli, lecz sam Jezus. Przeczytajmy Kazanie na górze i zwróćmy uwagę, ile razy Chrystus ostrzega przed trafieniem do piekła. Ponadto o możliwości wrzucenia w ogień sądu ostrzega wiele przypowieści o królestwie Bożym w rozdziale trzynastym Ewangelii Mateuszowej: chwasty zostają spalone, a pszenica zebrana (zob. 13, 24–30); dobre ryby zatrzymane, a złe odrzucone (zob. 13, 47–50). W ostatnim zbiorze przypowieści w Ewangelii Mateuszowej występuje niewierny sługa, którego kara oznacza po grecku dosłownie „przecięcie na pół” (zob. 24, 45–51). Pięć głupich panien pozostawiono w ciemnościach poza ucztą weselną, gdyż Jezus ich nie znał (zob. 25, 1–13). Sługa, który ukrył swój jedyny talent, zostaje wyrzucony na zewnątrz w ciemności za to, że go nie wykorzystał (zob. 25, 14–30). Kozły, które nie pomogły najmniejszym ze swych braci, zostają wysłane na karę wieczną (zob. 25, 31–46).

W naukach tych Jezus jasno ukazuje, że spędzenie wieczności w piekle jest najpoważniejszą konsekwencją wszelkiego grzechu, jaki ktoś może popełnić. Ani publiczny wstyd, ani dożywotnie więzienie, ani tortury, ani nawet kara śmierci nie są gorsze od potępienia. Piekło nie zezwala na braterstwo grzeszników. Niedola piekła nie przepada za towarzystwem, ponieważ żadnego rodzaju miłość nie może tam istnieć. Są tam tylko nienawiść i wstręt do innych grzeszników, którzy tak zniekształcili obraz i podobieństwo Boże, że ani w sobie, ani w nikim innym nie mogą odnaleźć niczego dość pięknego, co by było warte miłości. Wspólnota, dla której człowiek został stworzony, jest w piekle niemożliwa ze swej natury z powodu samotnego indywidualizmu grzechu.

Więcej w książce Jak słuchać, kiedy Bóg mówi, którą można nabyć tutaj

Msza po dawnemu...

Tradycja zanegowana

Dekalog

Mszalik

Mity i prawda

Zamów Nova et Vetera

Nasze rekolekcje

rekolekcje

Libri Selecti

Libri Selecti

Summa liturgiae

O nas

Czas na przywrócić prawdziwego ducha łacińskiej cywilizacji i polskości! Koniec bierności, czas zatrzymać i odeprzeć wrogów Kościoła, cywilizacji i polskości! Czas się podnieść i wyjść odważnie naprzeciw wrogom…
Czytaj dalej >>>

Potrzebujemy pomocy



Newsletter

Po zapisaniu się do Newslettera otrzymasz od nas 3 prezenty:
1) 15 tekstów liturgicznych, modlitw i pieśni (łac. i pol.)
2) encyklikę Piusa X "Pascendi dominici gregis"
3) encyklikę Benedykta XVI "Deus caritas est".

Czytelnia

Wyszukaj na stronie

Newsletter

To co najważniejsze prześlemy na Twój e-mail!